W Szombierkach znajduje się piękna świątynia Najświętszego Serca Pana Jezusa. Kto był jej fundatorem? Kto ją zaprojektował? Czyj nagrobek się tam znajduje?
Zacznijmy może od historii samej osady – Szombierki mają średniowieczne korzenie — pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1369 r. Znane były jako Schoenenberg. Jak można to przetłumaczyć? Jako „Piękna góra”. Może rzeczywiście wówczas rzeczywiście urzekała ona swoim pięknym, ale może panowała moda na tego typu nazewnictwo. Pamiętajmy, że nie tak całkiem daleko mieliśmy Rossberg, czyli „Różaną Górę”. Może była to nawet pewna rywalizacja. Któż wie…
Przez stulecia osada miała charakter rolniczy, ale w XIX w. przemysłowa gospodarka oraz kopalnie przyciągnęły robotników i inwestorów. Wówczas też istniejąca kaplica stała się zbyt mała i już w 1896 r. postanowiono o budowie pełnowymiarowego kościoła.
Głównymi fundatorami byli Hans Ulrich Joanna Schaffgotsch, o których już pisałam.
To dzięki ich finansowemu wsparciu oraz wkładowi lokalnej społeczności budowa świątyni była możliwa, a także wyposażenie – jak witraże, organy i detale wnętrza.
Kamień węgielny pod świątynię wmurowano w 1903 r., prace trwały do 1904 r., a świątynię konsekrowano 20 czerwca 1905 r. przez kardynała Georga Koppa.
Architektem był Wilhelm Wieczorek, który wykonał projekt w stylu neoromańskim z elementami neogotyckimi (np. arkadowe półkoliste okna i ostrosłupowe wieżyczki).
Nadzór nad budową sprawował miejscowy architekt Paul Jackisch.
Kościół zbudowano z cegły, na planie krzyża łacińskiego, z transeptem oraz wysoką wieżą od zachodu.
Centralna wieża kościoła z tarczą zegarową była historycznie ważna dla mieszkańców — stanowiła punkt orientacyjny i czasem pełniła funkcję „wieży zegarowej” w dzielnicy.
Organy wykonała firma Rieger (instrument posiada 32 głosy), natomiast witraże zlecono dwóm firmom: Mayer’sche Königliche Hof und Kunstanstalt z Monachium oraz Juliusza Hoppka z Bytomia.
Dodajmy, że w 1909 r. prochy Karola Goduli – jednego z najbogatszych przemysłowców Śląska, związanego z rozwojem gospodarki regionu – zostały przeniesione z Wrocławia do krypty pod kościołem i złożone tam na stałe. Na nagrobnej płycie znajduje się łaciński napis informujący o tym, kto spoczywa pod kościołem, kiedy zmarł i kiedy jego szczątki tu przeniesiono.
W ciągu XX wieku parafia doświadczyła licznych remontów z powodu szkód górniczych (m.in. prace w 1929, 1949 i 1962–1963).
Figurę Matki Bożej z 1862 r., stojącą przy kościele, wykonał znany rzeźbiarz Johann Jandy — przyciąga uwagę zarówno wiernych, jak i miłośników rzeźby sakralnej.
W jednym z pierwszym postów w kontekście Szombierek pisałam o działalności parafii w 1927 r.
Parafia katolicka:
tel. 814.
Proboszcz – Drzyzga, kapelan – Kletſchke.
Rada parafialna – Georg Lengsfeld (dyrektor do spraw dóbr).
Klasztor sióstr:
szkoła dla najmniejszych dzieci, oddział dla chorych, karmienie mlekiem niemowląt.
Siostra przełożona – S. M. Caſſilda.
Źródło fotografii: fotopolska
Koloryzacja: Color Revive
Komentarze