Zajmiemy się budynkiem szkoły przy ul. Żeromskiego (przypominam, że ta część ulicy Żeromskiego od ulicy Korfantego znajduje się na Rozbarku).
Budynek został wybudowany w roku 1930 w stylu funkcjonalizmu i wpisuje się w inne obiekty tego czasu (Muzeum Górnośląskie i Technikum przy pl. Sobieskiego, szkołę podstawową przy ul. Tarnogórskiej itd.). Czy wiedzieliście, że stanowił on jeden z elementów wyścigu o wysoki standard miasta, który Bytom toczył z Katowicami?! To wówczas właśnie procedowano wielkie założenie trójmiasta: Bytom, Zabrza i Gliwic, gdzie Zabrze, jako ulokowane pośrodku, miało stać się stolicą! Co ciekawe wówczas architektem miejskim był Stütz, który z ramienia Bytomia procedował te zmiany przestrzenne. To także on jest architektem, który zaprojektował szkołę przy ul. Żeromskiego!
Teczka adresowa budynku zawiera szereg ciekawych informacji. Wiemy m.in., że brama, która dziś jest zaadaptowana na garaż była kiedyś przejezdna.
Ciekawostką jest, że od Emila Bindseila, który miał swój sklep przy ul Jainty (Tarnowitzerstrasse) zamówiono i kupiono 6 sztuk dwuczęściwoych zasłon z płótna do zamontowania w strefie kąpielowej.
Z kolei od Konstantego Slawika, który prowadził sklep przy ul. Piłsudskiego (Grosse Blottnizastrasse) i zajmował się instalatorstwem, zakupiono płytki.
W 1934 r. patronem szkoły został Dietrich Eckert – literat powiązany z NSDAP. Wraz z wybuchem drugiej wojny światowej, budynek zaadaptowano na szpital. Dopiero w 1948 r. budynek znów stał się szkołą zyskując miano II Liceum Ogólnokształcącego.
Ale zaraz, zaraz… Gdzie informacja o gospodyniach domowych? Przecież to je zapraszaliśmy do szkoły…
Księga adresowa z 1937 r. podaje, że wówczas funkcjonowało tu 15 klas z wyznaczonymi klasami dla gospodyń domowych. Szkoła zatrudniała18 nauczycieli, 9 nauczycieli asystentów, a uczyło się 564 uczniów i uczennic. Dyrektor był wówczas Aßmann.
Oprac.: dr Helena Jadwiszcczok-Molencka
Komentarze